Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/2878 K.2017/8522

MAHKEMESİ Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi ile iştirak nafakalarının miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı erkeğe gerekçeli karar 22.12.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı erkek hükmü temyiz etmemiştir. Davalı kadın ise, boşanma kararını temyiz etmemiş, temyiz kapsamı dışında kalan boşanma kararı bu şekilde kesinleşmiştir. Bu sebeple, davacı erkeğin 24.02.2017 tarihli dilekçesiyle davadan feragati boşanma yönünden sonuç doğurmaz.

2- Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Mahkemece, davalı kadın, davacı erkeğe göre daha ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı erkek 24.02.2017 tarihli dilekçesiyle davalı eşiyle barıştıklarını, davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Bu feragatiyle kadından kaynaklanan ve mahkemece kadına kusur olarak yüklenen önceki olayları affetmiş veya en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar taraflara kusur olarak yüklenemez.

Gerçekleşen bu durum karşısında, eşine fiziksel şiddet uygulayan ve evlendiğinde eşinin bakire olmamasını kabullendiği halde sonradan bu durumu sorun haline getiren davacı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir. O halde, mahkemece davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) ile yoksulluk nafakasına hükmolunması gerekirken, bu taleplerin reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.