Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/341 K.2016/1760

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı tarafından, kendi davasının reddi, iştirak nafakasının artırılması ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı tarafından ise, iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı, karşı dava dilekçesinde iştirak nafakasının miktarının artırılması yanında çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasını da talep etmiş ve kişisel ilişkinin kaldırılması davası yönünden harç yatırmıştır. Davalı-karşı davacının birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı harca tabi iki davası bulunmaktadır. Dava açarken alınan başvuru harcı her iki davayı da kapsar. Mahkemece, iştirak nafakasının artırılması davası yönünden davalı-davacıya nafakanın bir yıllık tutarının toplamı üzerinden nispi harcı tamamlaması hususunda süre verilip, sonucuna göre işlem yapılması gerekirken (Harçlar Kanunu m. 30-32), bu eksiklik giderilmeden yargılamaya devamla hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece, davalı-karşı davacı tarafından açılan kişisel ilişkinin kaldırılması davasının reddine karar verildiği halde, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davacı-karşı davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.