Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/4102 K.2016/10596

.

DAVA TÜRÜ

Karşılıklı Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-.... Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/363 - 765 karar sayılı ilamı ile davalı erkek tanığı ..., davacı-karşı davalı kadına karşı işlemiş olduğu hakaret suçundan cezalandırılmıştır. Davacı-karşı davalı kadın ile bu tanık arasında husumet olduğundan beyanlarına itibar edilemez (HMK m. 255). Bu tanığın beyanı dışında da davacı-karşı davalı kadına yüklenecek başka bir kusur bulunmamaktadır.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden eşini istemediğini söyleyen davalı-karşı davacı erkek boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurludur. Tam kusurlu eşin açmış olduğu boşanma davasının reddi gerekir. Ne var ki davacı-karşı davalı kadının boşanma davası temyizin kapsamı dışında bırakılmak suretiyle kesinleşmiştir. Erkeğin boşanma davasında boşanma istemi konusuz kalmıştır.

Bu halde, erkeğin boşanma davasında boşanma istemi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermek davadaki haklılık durumuna göre yargılama gideri ve vekalet ücreti hakkında karar vermek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı erkek tam kusurlu olduğuna göre lehine maddi ve manevi tamzinata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. 4-Boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkek tam kusurlu olduğuna göre davacı-karşı davalı kadın lehine Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

.