Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/4488 K.2017/10259

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek davacı erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tarafların mahkemece belirlenen ve gerçekleşmiş bulunan kusurlu davranışlarına göre evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun ve az kusurlu eş olan kadının davaya itirazının hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğunun, evlilik birliğinin devamında bu eş bakımından korunmaya değer bir yararın kalmadığının (TMK m.166/2) kabulü gerekir.

Bu durumda erkeğin boşanma davasının kabulü sonucu itibariyle doğru olup,kadının boşanma hükmüne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiş ve davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir (HUMK m.438/son).

2- Yukarıda açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkek daha ağır kusurlu olduğundan, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve maneyi tazminat takdir edilmesi gerekirken, davalı kadının bu isteklerinin hatalı kusur belirlemesi sonucunda reddi doğru görülmemiştir.