Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/4639 K.2017/9896

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 141/3. maddesi “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır” buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Yerel Mahkeme kararında, erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına karar vermiş ve kadın yararına maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmetmiştir. Ancak hüküm tesis edilirken, taraflara yüklenen kusurlu davranışların ne olduğuna ilişkin gerekçeler karar yerinde gösterilmemiş, boşanmanın meydana gelmesinde davacının daha fazla kusurlu bulunduğu belirtilmekle yetinilmiştir.

Bu sebeple, gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.