Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/4893 K.2017/10056

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatların, nafakaların ve ziynet alacağı talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı erkeğin dava dilekçesinde evden atıldığı vakıasına dayanmadığı, usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıanın diğer eşe kusur olarak yüklenemeyeceği, kadına yüklenen bayıldığında erkeği hastaneye götürmek istememesi hususunun eski olay olduğu;

bu eski olaydan sonra evliliğin devam ettirildiği bu sebeple bu vakıanın kusur olarak yüklenemeyeceği fakat mahkemece taraflara yüklenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda kadının yine de daha fazla kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine,