Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/4954 K.2017/9636

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve çeyiz eşyaları istemi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı-karşı davalı erkek ağır kusurludur. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru değildir.

2- Davacı kadın dava dilekçesinde ilgili listeyi eklemek sureti ile çeyiz eşyaları ve şahsi giyim eşyalarının iadesini talep ve dava etmiştir.

Mahkeme, davacının çeyiz eşyası alacağına yönelik talebi " 6284 sayılı Kanunun 8. maddesinin 7. bendi gereği çeyiz eşyalarının tesliminin daha önceden yaptırılmış bir eşya tespiti olmadığı, çeyiz eşyalarının cins, nevi ve kimin tarafından alındığının taraflar arasında nizalı olması ve bu hususun yargılamayı gerektirmesi " gerekçesiyle reddedilmiştir.

Mahkemece davalı-karşı davacı kadın tarafından çeyiz eşyasına yönelik liste hakkında 25.11.2015 tarihli bilirkişi incelemesi yaptırılarak bedeli tespit edilmiş ve harcı tamamlatılmıştır. Olayları açıklamak taraflara hukuki nitelendirme hakime aittir. Davacı kadının ziynet eşyası alacağına yönelik bir davası bulunmaktadır.

0 halde; davalı-karşı davacının çeyiz eşyasına ilişkin talebi hakkında dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.