Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/501 K.2017/5201

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; velayet, kusur belirlemesi ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tefhim edilen kısa kararda ve buna uygun yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında; ortak çocuk 2003 doğumlu ..., 2004 doğumlu ..., 2005 doğumlu ..., 2008 doğumlu ..., 2010 doğumlu ... ve 2012 doğumlu...'in velayetleri davalı babaya verilmiş, buna karşılık karar gerekçesinde; küçüklerin yaşadığı ortam, tercihi ve gelecekteki menfaatleri nazara alınarak velayetlerinin anneye verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu şekilde gerekçe ile hüküm arasında velayet yönünden çelişki yaratılması usul ve kanuna aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.