KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/5629 E., 2016/13630 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2016
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.10.2016 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraf davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonucu mahkemece, davacı-karşı davalı kadın lehine yasal faiziyle birlikte 17.000 TL maddi, 13.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, verilen bu kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.06.2015 tarihli kararı ile, davacı-karşı davalı kadın lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatın az olduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda verilen ikinci kararla, davacı-karşı davalı kadın lehine 20.000 TL maddi, 17.000 TL manevi tazminata karar verilmiş, bu karar davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak verilen hükümde kadın lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminat miktarları tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alındığında yine az olduğu gibi, verilen bu karar Yargıtay bozma ilamı ile ulaşılmak istenen amacı da karşılamamaktadır. Mahkemece, davacı-karşı davalı kadın lehine daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, bu yönler dikkate alınmadan hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.
2-Davacı-karşı davalı kadının, talep ettiği tazminatlara faiz uygulanması isteği hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/5629, K. 2016/13630, 10 Ekim 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama