Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/5785 K.2017/5339

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, maddi tazminatın miktarı, reddedilen manevi tazminat, reddedilen ziynet alacağı talebi yönünden; davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Boşanma kararı yabancı mahkemece verilmiş, bu karar Türkiye’de tanınmış, tanımaya ilişkin karar 25.12.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Tanıma işlemi, bir yabancı mahkeme ilamının "Kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesi" sonucunu doğurur (5718 sayılı MÖHUK m. 58). Boşanmaya ilişkin yabancı mahkeme ilamında taraflara ilişkin bir kusur tespiti yapılmadığına göre artık Türk Mahkemesi bakımından kesin delil ve kesin hüküm gücünü kazandığından; davalının kusurlu olduğu sonucuna ulaşılamaz. Bu durumda evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda, davalı erkeğin kusurunun bulunmadığının kabulü gerekir. O halde, davalı erkeğe kusur yüklenmesi ve davacı kadının maddî tazminat talebinin kabulu doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.