Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/5874 K.2017/11282

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Mahkemece davacı-davalı kadına evlilik birliği içerisinde edinmiş oldukları taşınmazın eşinden habersiz gizlice kardeşine devrettiği, eşinin farklı cinsel tercihleri olduğu kanısını oluşturacak fotoğrafları birlikte oturdukları apartmanın girişine ve apartmandaki farklı yerlere astığı vakıaları kusur olarak yüklenilmişse de davacı-davalı kadına yüklenen vakıaların ispat edilemediği,

mahkemece davalı-davacı erkeğe fiziksel şiddet vakıası kusur olarak yüklenilmişse de kadın tarafından affedildiği ve evlilik birliğinin devam ettiği, fiziksel şiddet vakıasının affedilmesi nedeniyle davalı-davacı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, gerçekleşen bu durum karşısında taraflara atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığı ve davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Davacı-davalı kadının temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemede; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.