Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/5929 K.2017/11187

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, manevi tazminatın ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, erkeğin davasının kabulü, manevi tazminatın ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı erkeğe kusur olarak yüklenen "eşine şiddet uyguladığı, parasını çalmakla suçladığı" vakıaları davacı-karşı davalı erkek tarafından 21.01.2010 tarihinde açılıp reddedilen ve kesinleşen ilk boşanma davasından önceki döneme ait olup, bu vakıalar retle sonuçlanan ilk boşanma davasında erkeğe kusur olarak yüklenmediğinden kusur belirlemesine esas alınamaz ise de;

fiili ayrılık döneminde gerçekleşen ve mahkemece de kabul edilen diğer kusurlu davranışlara göre erkeğin boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, adli yardımdan yararlanması sebbiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden davalıdan alınması,