Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/6995 K.2017/12679

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Mahkemece kısa kararda yalnızca "davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, diğer hususların gerekçeli kararda yazılmasına" şeklinde hüküm kurulmuş, kararda infazı kabil, olacak şekilde ve taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar açıkça gösterilmediği gibi, kadının bağımsız tedbir nafakası konusunda da bir hüküm kurulmamıştır.

Mahkeme hükmünün hukuki varlık kazanabilmesi için onun usule uygun şekilde yazılıp tefhim edilmesi gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre; hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur. Hükmün tefhimi, herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur (HMK m. 294/2- 3).

Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir (HMK m. 294/4). Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m. 298/2). Hüküm sonucunun neleri ihtiva edeceği ise, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin 2. fıkrasında gösterilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297-(2). maddesine göre, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297-(2) maddesinde gösterildiği şekilde tefhim edilmeyen hüküm hukuki varlık kazanmış sayılmaz. Bu bakımdan yeniden yargılama yapılarak Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297-(2), (3) ve 297-(2) maddelerinde ve 10.04.1992 günlü, 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda gösterildiği şekilde hüküm kurulmak üzere temyiz olunan kararın bozulması gerekmiştir.