Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/7192 K.2017/13005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, nafaka taleplerinin reddi ve ziynet alacağı davasının reddi yönünden, davalı erkek tarafından ise; ortak çocuk ...'nin velayeti ve çocuk için takdir edilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece kabul edilen ve taraflara yüklenen kusurlu davranışların yanı sıra davalı erkeğin davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı, eşine rencide edici sözler söylediği, insanların içinde azarladığı, borçlandığı, eve alacaklıların geldiği ve gerçekleşen bu duruma göre davalı erkeğin davacı kadına nazaran boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek niteliktedir. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının manevi tazminat talebinin (TMK m.174/2) reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.