Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/7408 K.2017/12789

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının kabulüne, davalı-karşı davacı kadının boşanma davasının ise davacı-karşı davalı kadının, gerçekte boşanmak istemediği, kendisine düğün yapılırsa evliliğinin devam etmesini istediği,

davalı-karşı davacı erkek ile yaşadıklarına rağmen halen eşine bir şans daha vermek istediğini celse aralarında da eşi ile görüştüğünü beyan ettiğini buna göre davacı-karşı davalı kadının kendi davası yönünden evliliğin temelinden sarsıldığını ispat edememiş ve boşanma yönünde irade göstermediği anlaşıldığından davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının reddine karar verilmişse de, mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kadının kusurlu davranışları yanında, yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı erkeğin bağımsız konut temin etmediği,

davacı-karşı davalı kadının daha önceden nişanlanıp ayrıldığını bilmesine rağmen evlilikten vazgeçtiği, davacı-karşı davalı eşini sahiplenmediği anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece davacı-karşı davalı kadının açmış olduğu davada evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmişse de toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde davalı-karşı davacı erkeğin yukarıda belirtilen kusurları sabittir.

Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı kadın dava açmakta haklıdır. Davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının da kabulü gerekirken (TMK madde 166/2) yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.