Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/7933 K.2017/13460

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 141/3. maddesi “bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır” buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 3. bendine göre, mahkeme kararlarında iki tarafın sav ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Yerel mahkeme kararında, “tarafların ayrı yaşamasında tarafların eşit kusurlu oldukları, tekrar bir araya gelme durumlarının bulunmadığı, evlilik birliğinin fiilen bittiği ve temelinden sarsıldığı, yeniden tesisinin mümkün olmadığı ve bu evlilik birliğinin devamında tarafların ne kendileri için ne de toplum için bir faydasının kalmadığı anlaşılmakla tarafların davalarının kabulü ile boşanmalarına karar vermek gerektiği" belirtilerek,

Türk Medeni Kanununun 166/l.maddesi uyarınca her iki tarafın da boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, boşanma davasının kabulüne dayanak "vakıalar" ve taraflara yüklenen kusurlar ayrı ayrı gerekçede gösterilmemiştir. Yerel mahkemenin hangi delillerle sonuca ulaştığını değil, dayanılan delillerde yer alan hangi vakıanın kabul edildiğini Yargıtay denetimine elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklaması zorunludur.

Bu nedenle, gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, bozmayı gerektirmiştir.