Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/8060 K.2017/14027

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden; davalı kadın tarafından ise davanın kabulü, tazminatların miktarı ve reddedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece TMK'nın 166/son maddesine göre boşanma kararı verilmiş olduğunun anlaşılmış olmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Yargılama giderleri haksız çıkan taraftan alınır (HMK m. 326). Mahkemece davanın kabulü ile tarafların boşanmasına karar verilmiş olup yargılama giderlerinin davalı kadın üzerinde bırakılması gerekirken, usul ve kanuna aykırı olarak davacı erkeğe yüklenmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-Boşanma davasının kabulüne karar verildiğine göre, kendisini davada vekille temsil ettiren davacı yararına bu davanın kabulü sebebiyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken hükmedilmemesi ve kadın lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.