Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/8510 K.2017/14273

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından ortak çocuklardan ...'in velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, tarafların ortak çocukları 15.03.2003 doğumlu İremnur, 08.02.2004 doğumlu ... ve 12.09.2006 doğumlu...'ın velayetleri davacı babaya, ortak çocuk 20.07.2011 doğumlu ...’in velayeti ise, " ...'in 1,5 yıldır baba ile görüşmediği, babanın bulunduğu ortamdan ayrı olarak anne yanında yaşadığı, dört yaşındaki bir çocuğun anne yanından alınarak alışmadığı bir ortamda babaya teslim edilmesinin çocuğun psikolojisi üzerinde olumsuz etki oluşturacağı, bulunduğu yaş itibariyle olayları algılamakta zorlanacağı, bu nedenle bazı olumsuzluklar olmakla birlikte olayları kavrayabilecek ve yer değişikliğini algılayabilecek belli bir yaşa gelinceye kadar bulunduğu ortamdan ve anne yanından alınmasının çocuğun menfaatine olmayacağı" gerekçesiyle, davalı anneye bırakılmıştır.

Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana/baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır.

Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecek idiyse, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Haklı ve kabul edilebilir bir sebep bulunmaksızın, kardeşlerin birbirlerinden ayrılmaları, kardeşler arasındaki aile bağlarını zayıflatır.

Bu bakımdan; gerektirici sebepler bulunmadıkça kardeşlerin birbirlerinden ayrılmamaları için, velayetlerinin aynı ebeveyne verilmesi çocukların menfaati gereğidir.

Davacı baba, tarafların birlikte yaşadıkları dönemde davalı annenin sadakatsiz davranışlar gerçekleştirdiğini ileri sürdüğü ve toplanan delillerle halen davalı kadın ile birlikte yaşadığı anlaşılan ... isimli kişinin, kendisinin yokluğunda ortak konuta geldiğini, bu kişinin anne ile birlikte tarafların ortak çocuklarına şiddet uyguladığını, onları evin bir odasına kilitlediklerini ve küçük ...’i yastıkla boğmaya çalıştıklarını iddia etmiş, velayet konusunda düzenlenen 07.12.2015 tarihli sosyal inceleme raporunda uzmanla görüşen ortak çocuklar İremnur, ... ve... da, bu iddiaları destekler nitelikte beyanlarda bulunmuşlardır.

Söz konusu sosyal inceleme raporunda; çocukların iddialarının oldukça önemli olduğu ve bu durumun çocuklar için risk teşkil ettiği, dinlenen ortak çocukların kardeşleri ...'e ...duydukları ve birlikte yaşamak istedikleri de rapor edilmiştir.

Bu bakımdan, ortak çocuk ...’e yönelik annenin ve birlikte yaşadığı kişinin olumsuz tutum ve davranışlarının; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan gelişimini olumsuz şekilde etkileyeceğinin kabulü gerekmekte olup, kardeşlerin önemli bir sebep olmadıkça ayrılmamaları ilkesi de dikkate alınarak, ortak çocuk ...'in de velayetinin davacı babaya bırakılmasına karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.