Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/870 K.2017/5586

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119/1-(f) hükmü uyarınca iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin dava dilekçesinde belirtilmesi zorunludur. Davacı erkek dava dilekçesinde tanık deliline dayanmamıştır. Dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasından sonra ön inceleme duruşması yapılmış ve mahkemece ön incelemeden sonra verilen süre üzerine davacı tanıklarının isimlerini bildirmiştir.

Bu sebeple davacının süresinde bildirmediği tanık beyanları kusur belirlemesinde dikkate alınamaz (HGK 20.04.2016 tarih, 2014/695 esas ve 2016/522 karar). Bu durumda mahkemece davacı yanca usulüne uygun şekilde süresinde dayanılmayan tanık beyanları esas alınarak davalı kadına kusur yüklenilmesi doğru olmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında, davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.