Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/8904 K.2017/14514

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacı-karşı davalı baba ile velayeti davalı-karşı davacı anneye bırakılan tarafların müşterek çocuğu 2013 doğumlu ... Koşum arasında "Velayet kendisine verilmeyen baba ile müşterek çocuk arasında şahsi ilişki tesisi ile; tarafların aynı il sınırı içinde oturmaları halinde her ayın 1 ve 3. haftası cumartesi günü sabah saat: 09:00' dan ertesi günü akşam saat:17:00' ye kadar, ...'nın 3. günü sabah saat: 09:00' dan aynı gün akşam saat 17:00' ye kadar.

Kurban Bayramının 3. günü sabah 09:00' dan ertesi günü akşam saat 17:00' ye kadar; her yıl yarıyıl (sömestır) tatilinin başladığı ilk gün sabah saat 09:00' dan, yarı yıl tatilinin 7. günü akşam saat 17:00' ye kadar; her yılın temmuz ayının 1. Günü sabah saat:09:00' dan 31. günü akşam 17:00’ ye kadar, taraflar farklı yerlerde yaşarlarsa her aym 2. haftası cuma günü saat 17:00' den takip eden pazar akşamı saat 17:00' ye kadar, ...nın 3. günü sabah saat 09:00' dan aynı gün akşam saat 17:00' ye kadar, Kurban Bayramının 3. günü sabah saat:09:00' dan ertesi günü akşam saat 17:00' ye kadar;

her yıl yarıyıl (sömestır) tatilinin başladığı ilk gün sabah saat 09:00’ dan, yarı yıl tatilinin 7. günü akşam saat 17:00’ ye kadar; temmuz ayının 1. Günü sabah saat 09:00' dan 31. Günü saat 17:00’ ye kadar müşterek çocuğun anne ... Koşum’dan alınarak baba ...'a verilmesine" karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı baba tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden annenin ... İli ... İlçesi, babanın ise ... İli ... İlçesi'nde yaşadığı anlaşılmaktadır. Kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocuğun üstün yararıdır. Çocukla ana baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu sebeple kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Kişisel ilişkiye dair ilamlar maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir.

Taraflar mevcut duruma göre aynı şehirlerde, farklı ilçelerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayırımına" gidilmesinin de önemi bulunmamakladır. Bu bakımdan, aynı şehir-ayrı şehir ayırımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/son).