Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/9905 K.2018/2122

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve maddi tazminat yönünden; davalı kadın tarafından ise hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı kadının müşterek haneyi terk etmekle kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı erkeğin boşanma davası kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; davalı kadının evi terk ettiğine ilişkin tanık beyanları duyuma dayalı olup bu tanık beyanlarına itibar edilemez. Davalı kadın ise süresinde cevap dilekçesi vermemiştir. Bu nedenle, usulüne uygun şekilde süresinde ileri sürülmeyen ve çekişmeli olarak belirlenmeyen (HMK m. 137, 140/3, 187) vakıalar esas alınarak davacı erkeğe kusur yüklenilemez. Bu itibarla davacı erkeğe mahkemece kusur yüklenilmesi de doğru olmamıştır. Bu sebeple davacı erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.