Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/9949 K.2018/3252

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece belirlenen ve gerçekleşen davalı erkeğin kusurlu davranışları yanında davacı kadının da, ortak çocukların babalarına fiziksel şiddet uygulamalarına sessiz kaldığı, ancak bu durumda da boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; mahkemece yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında davalı erkeğin %85 özürlü olduğu ve çalışamadığı anlaşılmakla yoksulluk nafakası ödemekle yükümlü tutulamaz. Bu durumda davacı kadının yoksulluk nafakası (TMK m.175) talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Davalı erkeğin çalışmasına engel teşkil etmeyecek şeker hastalığının olduğu, süt satarak geçimini temin etmeye çalıştığı ve tapusuz bir evinin olduğu anlaşılmakla, TMK m. 175. gereğince davacı kadına yoksulluk nafakası ödemekle yükümlü olduğu ancak takdir edilen nafakanın fazla olması sebebiyle hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.