Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/9973 K.2018/2118

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tüm dosya kapsamından; davalı-davacı kadının akıl hastası olduğu ve kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Davalı-davacı kadının hareketleri iradi olmadığından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" hukuki sebebine dayanarak boşanmaya karar verilemez. Mahkemece davacı-davalı erkeğin davasının Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine göre kabul edilmesi ve davalı-davacı kadına kusur yüklenilmesi doğru görülmemiştir. Ancak hükmün davacı-davalı erkeğin boşanma davasının kabulüne ilişkin bölümü temyiz edilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2- Temyiz sebeplerinin hasren yapılan incelemesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.