KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2017/1118 E., 2017/4651 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 13.12.2016 gün ve 19722-15915 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
Mahkemece davacıların torunları olan 11.05.2012 doğumlu Avzem ile kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, verilen hüküm her iki tarafça temyiz edilmiş, Dairemizin 13.12.2016 tarih, 2015/19722 esas, 2016/15915 sayılı ilamı ile onanmıştır. Davacılar tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
1- Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme talebi yersizdir.
2-Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (6100 sayılı HMK m.326/1). Yargılama giderlerine re'sen hükmedilir (6100 sayılı HMk m.332/1). Vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir (HMK m.323). Davacıların, davası kabul edildiği halde, mahkemece davanın niteliği gerekçe gösterilerek davacılar yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi ve davacılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin yine davacılar üzerinde bırakılması doğru olmamıştır.
Ne var ki, ilk inceleme sırasında bu hususların gözden kaçtığı anlaşılmakla, davacıların karar düzeltme talebinin bu sebeple kabulüne ve Dairemezin onama kararının vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden kaldırılmasına ve hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2017/1118, K. 2017/4651, 24 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama