KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2017/2018 E., 2017/4930 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
Karar Metni
195 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dairemizin 20.04.2016 tarihli iade kararında "Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince davacı vekilinden boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletname istenmesi, ibraz etmesi halinde dosya içeresine alınması,
ibraz edilmemesi halinde ise, kararın davacı asile tebliğ edilmesi ve temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine iadesine" karar verilmiş, davacı vekili kendisine muhtıra tebliğine rağmen özel yetkiyi içeren vekaletname ibraz etmemiştir. Bunun üzerine mahkemece, gerekçeli karar davacı erkeğe doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir.
Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2017/2018, K. 2017/4930, 27 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama