Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/2161 K.2017/7754

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece sosyal inceleme raporu alınmaksızın kişisel ilişki konusunda karar verilmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedogog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzman ya da uzmanlardan; çocuk ve babanın yaşam koşulları, babanın cezaevinde bulunması, cezaevi koşullarının çocuk üzerinde bırakabileceği olası etkiler nazara alınarak çocuğun eğitim durumu da aksatılmayacak şekilde rapor alınması ve diğer delilerle birlikte değerlendirilmek suretiyle kişisel ilişki konusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de; çocuğun yaşı, eğitim durumu ve cezaevi koşullarının çocuk üzerinde bırakabileceği olası etkiler göz önüne alındığında, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki uzun ve çocuğun menfaatine aykırıdır.