Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/2429 K.2018/13442

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı erkeğin tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119/1 -( f) hükmü uyarınca, gerek yazılı gerekse basit yargılama usulünde, iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin, dava dilekçesinde belirtilmesi, ayrıca Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 121 ve 129/2. hükmü uyarınca hem dava dilekçesinde hem de cevap dilekçesinde gösterilen ve tarafın elinde bulunan belgelerin dilekçeye eklenerek mahkemeye sunulması, başka yerlerden getirtilecek belge ve dosyalar için de bunların bulunabilmesini sağlayıcı açıklamanın dilekçede yer alması zorunludur.

Davalı kadın davaya cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmamıştır. Dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması davalı kadının cevap dilekçesi vermesi ile sona ermiş, davalı kadın bu aşamadan sonra sunduğu dilekçesi ile tanıklarının ismini bildirmiştir. Bu sebeple davalı kadının süresinde bildirmediği tanıklarının beyanları kusur belirlemesinde dikkate alınamaz (HGK 20/04/2016 tarih 2014/2-695 E. ve 2016/522 K. sayılı kararı).

Bu durumda mahkemece, davalı tarafca usulüne uygun şekilde süresinde ileri sürülmeyen tanık beyanları esas alınarak davacı erkeğe kusur yüklenilmesi doğru olmamıştır. Davacı erkeğin tamamen kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; ret kararı sonucu itibariyle doğru olup, kararın kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK m. 438/son), davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarıda yerinde görülmemiştir.