Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/2514 K.2019/4461

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına dair verilen karara karşı, davalı tarafından yapılan istinaf başvurusu, bölge adliye mahkemesinin hukuk dairesince incelenmiş ve davalı kadının cevap dilekçesinde yer alan tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat istekleri hakkında olumlu veya olumsuz hüküm kurulmadığı gerekçesiyle davalı tarafın istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

istinafa konu sair yönlerin ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu karar davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a maddesinde tahdidi olarak "Davaya bakması yasak olan hâkimin karar vermiş olması, ileri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hâkimin davaya bakmış olması, mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması veya mahkemenin bölge adliye mahkemesinin yargı çevresi dışında kalması, diğer dava şartlarına aykırılık bulunması, mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına,

merci tayinine karar verilmiş olması, mahkemece tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması" hallerinde, bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosya ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar vereceği düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince; ilk derece mahkemesince davalı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında olumlu veya olumsuz hüküm kurulmaması, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a maddesinde sınırlı olarak sayılan gönderme sebepleri arasında yer almamaktadır. O halde, bölge adliye mahkemesince işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.