Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/2607 K.2019/2016

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; davacı-karşı davalı erkek tarafından açılan Türk Medeni Kanunu’nun 166/son maddesi uyarınca fiili birlikteliğin kurulamaması ve davalı-karşı davacı kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davaları olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda taraflarca açılan her iki davanın kabulü ile boşanmaya, kadın yararına dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleşme tarihine kadar 250,00 TL tedbir nafakasının boşanma hükmünün kesinleşmesini müteakip 350,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına,

kadının yararına 12.000,00 TL maddi ve 8.000,00 TL manevi tazminatın erkekten tahsiline karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 30.11.2016 tarihli bu karar davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı-karşı davalı kadının tazminatların miktarlarına yönelik istinaf talebinin kabulüne sair taleplerin ve erkeğin tüm istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince kadının istinaf talebinin kısmen kabulüne karar verildiğine göre, kabul edilen konuya ilişkin hükmün eda hükmü oluşturacak şekilde ifa edilecek edimleri belirleyerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken ... Bölge Adliye Mahkemesinin 24.02.2017 tarihli kararının 2. bendinde “Davalı-karşı davacı kadının; maddi ve manevi tazminatın miktarına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2. maddesi gereğince, ...

Aile Mahkemesinin 30.11.2016 tarih, 2015/1337 esas, 2016/1305 karar sayılı ilamının 2/c bendindeki “12.000” rakamının hükümden çıkartılmasına ve yerine “20.000” rakamının yazılmasına ve 2/d bendindeki “10.000" rakamının hükümden çıkartılıp yerine “15.000” rakamının yazılmak suretiyle düzeltilmesine,” şeklinde karar verilmesi doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1 -b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, bölge adliye mahkemesince istinaf edilen bütün hususlarla ilgili yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, kanunun açık hükmüne aykırı olacak şekilde “diğer istinaf talebinin reddine” denilip ilk derece mahkemesinin hüküm bölümünün bir kısmının muhafaza edilerek, sadece düzeltilmesine karar verilen kısımla ilgili hüküm kurulması doğru değildir. Bu sebeple diğer yönler incelenmeden kararın bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun düzeltilerek onama görüşüne katılmıyorum.