Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/2718 K.2017/7752

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kendi boşanma davasının reddi, kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, ziynet alacağı davası ve kadın yararına hükmolunan vekalet ücreti yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, tazminat ve nafaka miktarları ile ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı erkek 26.04.2017 tarihli dilekçesiyle boşanma hükmüne yönelik temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden, temyiz dilekçesinin tarafların boşanmalarına ilişkin hüküm yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Oysa dinlenen davalı-karşı davacı kadın tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Fiili ayrılık ise başlı başına boşanma sebebi değildir.

Bu itibarla davalı-karşı davacı kadının boşanma davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edildiğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

3-Tarafların diğer temyiz itirazlarına hasren yapıan inceleme gelince; a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple davacı-karşı davalı erkeğin kusurlu bir davranışı ispat edilememiştir. Bu nedenle erkek aleyhine maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.