Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/2754 K.2019/2017

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince kadının davasının kabulü ile erkeğin davasının reddine, tarafların boşanmasına, ortak çocuk yararına tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş, taraflarca istinaf talebinde bulunulmuştur. Bölge adliye mahkemesince "Taraf ve dava ehliyeti dava şartlarından olup bu husus kamu düzeniyle ilgilidir, mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür.

Davada, davacı-karşı davalı kadının ruhsal rahatsızlığı ileri sürülmüş ve bu iddia dosya arasındaki bir kısım delilerle de doğrulanmış bulunmasına göre mahkemece TMK 405. maddesi ve HMK 56/1. gereğince kadının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılması gerekirse TMK 462/8. maddesi uyarınca işlem yapılması ve sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir.

Bu sebeple esasa girilmeden münhasıran kararın kaldırılması gerektiğinden istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının diğer yönler incelenmeksizin kaldırılmasına, bu nedenle dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine" karar verilmiş, verilen karar davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar dayandığı gerekçe ve sonucu itibarıyla HMK 353/l-a-4. madde kapsamında olup kesin niteliktedir.

O halde kesin bir karara karşı temyiz başvurusunda bulunulduğu ancak bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından bu konuda bir karar verilmeksizin dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla davacı-karşı davalı kadının temyiz dilekçesinin bölge adliye mahkemesi kararının kesin olması sebebiyle reddine karar vermek gerekmiştir.