Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/3182 K.2017/14915

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan tazminat ve nafakalar ile velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; davalı erkeğin eşine birden fazla fiziksel şiddet uyguladığı ve tam kusurlu olduğu belirtilerek boşanma kararı verilmiştir. Gerek 2009 yılında meydana gelen fiziksel şiddete konu soruşturma dosyasında taraf beyanları, gerekse davacı kadının cevaba cevap dilekçesinden anlaşıldığı üzere, mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen fiziksel şiddet vakıasından sonra evlilik birliğinin devam ettiği anlaşılmaktadır.

Bu sebeple bu fiilin kadın tarafından affedildiğinin, en azından hoşgörü ile karşılandığının bu sebeple erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin kabulü gerekir. Şu hale göre mahkemece davacı kadının davasının reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, kadının kabul edilen boşanma davası temyizin şümulü dışında bırakılmak suretiyle boşanma hükmü kesinleştiğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

Hal böyleyken davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadın lehine (TMK m.174/1 -2) maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.