Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/3290 K.2018/12650

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 04/05/2015 tarihli, 2015/3572 esas ve 2015/9140 karar sayılı bozma ilamı ile yerel mahkemece verilen 04/07/2014 tarihli hüküm,“Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 199. maddesinde düzenlenen davalı eşin tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına ilişkin olup, Türk Medeni Kanunu'nun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında (TMK m. 118-395) yer alan aile hukukundan doğan dava ve işlerdendir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi gereğince, aile hukukundan doğan dava ve işlerde de aile mahkemesi görevlidir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzeninden olup, mahkemece re'sen gözetilir.

Mahkemenin yargı çevresinde müstakil aile mahkemesi kurulmadığına göre, davaya “aile mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken (4787 S.K. m.2/2), bu yön gözetilmeden hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.” gerekçesiyle bozulmuş ve yerel mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın, bozma sonrası yapılan yargılamada davaya “aile mahkemesi” sıfatıyla bakılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda 4787 sayılı Kanun’un 2/2. maddesi uyarınca davaya “Aile mahkemesi” sıfatıyla bakılarak hüküm verilmesi gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.