Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/3539 K.2019/1604

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; karşılıklı açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı-davacı kadın lehine dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar hükmedilen aylık 400,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine müteakip 400,00 TL yoksulluk nafakası olarak her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine, tarafların karşılıklı tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 22.12.2016 tarihli bu karar davalı-davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi yönünden, istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda; davalı-davacı kadının istinaf talebinin kabulüyle, davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu olduğuna, davalı-davacı kadına lehine 10.000 TL maddi tazminat, 10.000 TL manevi tazminatın davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin kabulüne karar verildiğine göre kabul edilen konuya ilişkin hükmün eda hükmü oluşturacak şekilde, ifa edilecek edimleri belirleyerek, istinaf talebi kabul edilen yönlerden yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken ...

Bölge Adliye Mahkemesinin 2017/284 Esas, 2017/329 Karar sayılı kararının üçüncü bendinde eda hükmü oluşturulmadan (6100 s. HMK m. 353/1-b-2) "düzeltilmesine" şeklinde karar verilmesi doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama; yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK madde 370/2).