Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/398 K.2018/11506

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakaları yönünden; davalı kadın tarafından boşanma, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; boşanmaya neden olan olaylarda, davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı kadının “birlik görevlerini yerine getirmediği” anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda; her iki eş de eşit derecede kusurlu olup, birinin kusurunu diğerinin kusurundan üstün tutmak mümkün bulunmamaktadır. O halde, eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez (TMK m. 174/1-2). Bu durumda; davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde tazminatlara hükmedilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.