Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/4401 K.2019/2113

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi, taraflar arasında düğün sırasında sorunların çıkmaya başladığı, erkeğin kız kardeşinin davacı-karşı davalı kadın ve ailesine hakaretler ettiği, halay sırasında çıkan tartışmada erkeğin abisinin kız tarafının üzerine yürüdüğü, küfürler ettiği, taraflar arasındaki tartışmalardan dolayı davacı-karşı davalı kadının iki kez ailesinin yanına geldiği, davalı-karşı davacı erkeğin en son eşinin boğazını sıkması nedeniyle davacı-karşı davalı kadının evi terk ederek ailesinin yanına gittiği, erkeğin, eşine telefonla ancak maaşını kendisine vermesi ve ailesine iyi davranması halinde ...'a gelebileceğini söylediği,

kadının bu durumu kabul etmediği, bu tarihten sonra erkeğin kadını arayıp sormadığı gerekçesiyle boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin tam kusurlu olduğunu kabul ederek, erkeğin boşanma davasının reddine, kadının boşanma davasının kabulüyle tarafların boşanmalarına, davacı-karşı davalı kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakasına (TMK m. 169), 10.000,00 TL maddi tazminata, 10.000,00 TL manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) karar verilmiş, davalı-karşı davacı erkeğin her iki boşanma davasına yönelik istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, görevli ...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 2017/290 esas, 2017/358 karar sayılı kararla; davalı-karşı davacı erkeğin eşine fiziki şiddet uyguladığı vakıasının ispatlanamadığı gerekçesiyle gerekçeden çıkarılmasına, gerekçenin bu şekilde düzeltilmesine, asıl ve karşı davaya ilişkin kararın diğer kısımları usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı-karşı davacı tarafın sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; düğünden sonra evliliğin devam ettiği, düğünde yaşanan olayların kadın tarafından affedildiği, en azından hoşgörü ile karşılandığı bu sebeple bu vakıaların erkeğe kusur yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır.

Ancak mahkemece de kabul edilen ve gerçekleşen erkeğin, eşine telefonla ancak maaşını kendisine vermesi ve ailesine iyi davranması halinde ...'a gelebileceğini söylediği, kadının bu durumu kabul etmediği, bu tarihten sonra erkeğin kadını arayıp sormadığı vakıaları dikkate alındığında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkek yine de tam kusurludur. Davalı-karşı davacı erkeğe yüklenen bu kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı teşkil etmez.

Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesinde düzenlenen manevi tazminatın koşulları oluşmamıştır. O halde Bölge Adliye Mahkemesince davacı-karşı davalı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur değerlendirmesi sonucu yazılı şekilde erkeğin, kadın lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik istinaf talebinin esastan reddi şeklinde hüküm kurulması doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.