Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/4628 K.2018/11752

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda eşit kusurlu oldukları kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, davacı-karşı davalı erkek kadına nazaran ağır kusurludur. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olduklarının kabul edilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı- karşı davalı erkek kadına nazaran daha ağır kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışlar davalı- karşı davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olup, boşanma sonucu eşinin maddi desteğini de yitirmiştir. Davalı-karşı davacı kadın yararına TMK m. 174/1-2 koşulları oluşmuştur. O halde, tarafların ekonomik ve sosyal durumları gerçekleşen kusurun ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi gereği kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmetmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.