Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/7028 K.2018/12222

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacı erkeğin daha ağır kusurlu olduğu ve davalı kadının davaya itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmadığı gerekçesiyle erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece erkeğe kusur olarak yüklenen fiziksel şiddet ve hakaret vakıalarına davalı kadının dayanmadığı, bu sebeple kusur belirlemesine esas alınmayacağı, davalı kadına yüklenen ve temyize konu edilmeyerek kesinleşen fiziksel şiddet ve hakaret kusurları nedeniyle kadının tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

O halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı erkek dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı erkeğin boşanma davasının kabulü (TMK m.166/2) ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.