Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/1105 K.2019/3620

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesinin, karşılıklı açılan Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davalarında, erkeğin boşanma davasının reddine, kadının boşanma davasının ise kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verdiği ve bu hükmün taraflarca istinaf edildiği anlaşılmaktadır.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda mahkemenin kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, tarafların istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Ne var ki bölge adliye mahkemesince, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği halde, reddedilen istinaf talepleri hakkında ret kararı ile yetinilmesi gerektiği halde, reddedilen bu talepler ve istinaf başvurusuna konu edilmeyen yönler hakkında da yeniden hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2).