Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/1258 K.2019/4291

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından katkı payı alacağı, ziynet talebinin reddi ve maddi tazminat miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise maddi tazminat, bağıştan rücuya konu ziynet talebi, katkı payının eksik hesaplanması ve ziynet alacağı davasının reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle;

duruşma için belirlenen 09.04.2019 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ...ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı-karşı davacı erkeğin hasren yapılan temyiz incelemesinde:

a)Davalı-karşı davacı erkeğin mahkemece hüküm altına alınan erkeğin kabul edilen katkı payı alacağı davası ile davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat ve reddine karar verilen bağıştan rücu davasının konusunu oluşturan set takımı bakımından hüküm altına alınan miktarlar ile reddine karar verilen davanın değeri karar tarihindeki kesinlik sınırını aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında kalan işbu davalara ilişkin kararlar kesindir. Açıklanan nedenle, davalı-karşı davacı erkeğin reddine karar verilen bağıştan rücu, katkı payı alacağı ve kadın yararına hüküm altına alınan maddi tazminata yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

b)Davalı-karşı davacı erkeğin yukarıda 1. bentte yazılı temyiz itirazları dışında kalan temyizine konu diğer bölüm olan ziynet alacağı davasının yapılan incelemesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davacı-karşı davalı kadının hasren yapılan temyiz incelemesine gelince:

a)Davacı-karşı davalı kadın mahkemece davalı-karşı davacı erkek yararına hüküm altına alınan katkı payı alacağı miktarı karar tarihindeki kesinlik sınırını aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında kalan işbu davalara ilişkin kararlar kesindir. Açıklanan nedenle, davacı-karşı davalı kadının katkı payı alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

b)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

c)Davacı-karşı davalı kadın, ziynet davasıyla 100 adet 2.5’luk gremse ziynet altının aynen ya da bedelinin davalı-karşı davacı erkekten alınarak kendisine verilmesini talep etmiş, ilk derece mahkemesince davacı-karşı davalı kadının ziynet alacağı davası kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddedilmiş, işbu karar da ilgili bölge adliye mahkemesince yerinde bulunmuştur.

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.m.6, 6100 s.HMK.m.190/1). Davacı-karşı davalı kadın, dava konusu ziynetlerin davalı-karşı davacı erkeğin annesine teslim edildiğini, sonrasında ise kendisine iade edilmediğini iddia etmiş, davalı-karşı davacı erkek ise ziynetlerin davacı-karşı davalı kadın tarafından götürüldüğünü savunmuştur.

Tüm dosya kapsamı ve toplanan delilerden; davacı-karşı davalı kadın tanıkları Leymune Başyazıcıoğlu, tanık Saniye Başyazıcıoğlu, tanık Hikmet Çetinkara ve tanık Meral Çetinkara’nın beyanlarından anlaşıldığı üzere düğün günü 50 adet 2,5’luk gremse altına tekabül eden ziynetlerin davalı-karşı davacı erkeğin annesine verildiği sabittir.

Zira davalı- karşı davacı erkek tarafından dosyaya düğün günü erkeğin annesine bırakılan işbu 50 adet 2.5’luk gramse altının davacı-karşı davalı kadının uhdesinde kaldığına ya da davacı-karşı davalı kadına tekrardan iade edildiğine dair bir karşı delil de sunulamamıştır.

O halde, ilk derece mahkemesince davacı-karşı davalı kadının davasının kısmen kabulüyle davalı-karşı davacı erkek tarafından kadından alınarak annesine verilerek geri iade edilmediği ispat olunan yalnızca düğün günü ve öncesinde takılan 50 adet 2,5'luk gremse altına tekabül eden ziynetlerin aynen veya bedelinin iadesine karar verilmesi gerekirken, davacı-karşı davalı kadının ziynet alacağı davasının tamamen reddine karar verilmesi usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

d)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.