Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/1323 K.2018/3224

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan tedbir nafakası ve reddedilen tazminat istemi yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle mahkemece davalı-davacı kadına kusur olarak yüklenen “saçının olmadığını gizlediği” vakıasının, evlilik öncesine ait olup ancak evliliğin iptali davasına konu olabileceğinden boşanma davasında kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, ayrıca mahkemece davacı-davalı erkeğe yüklenen “maddi talepler için kadının notere götürülmesi” vakıasına ise davalı-davacı kadın tarafından gerek nafaka davasında gerekse boşanma davasında süresinde sunulan cevap dilekçesinde dayanılmadığının anlaşılmasına göre,

tarafça dayanılmayan vakıaların kusur olarak davacı-davalı erkeğe yüklenemeyeceği dikkate alındığında, mahkemece taraflara yüklenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre, tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda yine de eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı-davacı kadının 18.06.2014 tarihli süresinde sunulan cevap dilekçesinde maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talebinin bulunduğu anlaşılmakla, söz konusu talepleri hakkında olumlu- olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.