Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/1765 K.2019/1913

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, ... 2. Aile Mahkemesi tarafından, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek, davanın kabulü ile tarafların TMK 166/1 gereğince boşanmalarına, davacı kadın yararına 5000 TL defaten yoksulluk nafakasına, tarafların karşılıklı tazminat taleplerinin reddine ve davacı kadının ziynet bedeline yönelik talebinin reddine yönelik hüküm verilmiş, davacı kadın tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nce davacı kadının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara karşı davacı kadın tarafından temyiz itirazında bulunulmuştur.

1-Davacı kadın aleyhine hükmolunan ziynet alacağının reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı kadın dava dilekçesi ile; dava konusu olan ziynet eşyalarının aynen, bunun mümkün olmaması halinde değeri olan 30.000 TL'nin faizi ile tarafına verilmesini istemiş, ilk derece mahkemesince talebin reddine dair verilen karar Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Mahkemece reddedilen ziynet eşyası davasına yönelik bedel karar tarihi itibariyle temyiz edilebilirlik sınırının altında kaldığından (HUMK m. 362) kesin niteliktedir. Açıklanan sebeple davacı tarafın bu yöne ilişkin temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı kadının kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlara yönelik temyiz itirazlarına hasren yapılan incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.