Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/2269 K.2018/5627

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu oldukları kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı-karşı davacı erkeğin eşine fiziksel şiddet ve hakaret eylemlerinde bulunduğu, ortak çocuğa kötü örnek olduğu, davacı-karşı davalı kadının ise her şeyi sorun yaptığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davalı-karşı davacı erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı-karşı davacı erkek ağır kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olup, kadın boşanmakla en azından eşinin maddi desteğini yitirmiştir. Kadın yararına TMK m. 174/1-2 koşulları oluşmuştur. O halde tarafların ekonomik ve sosyal durumları gerçekleşen kusurun ağırlığı ve hakkaniyet kuralları dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminat takdir edilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.