Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/2357 K.2019/4187

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, velayet, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, reddedilen yoksulluk nafakası talebi, yargılama giderleri ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Asıl dava; erkek tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesine dayalı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası, birleşen dava ise kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesine dayalı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası ve ziynet alacağı davası olup, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davacı-davalı erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına;

davalı-davacı kadının boşanma davasının ve fer'ilerinin reddine, ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 11.05.2017 tarihli bu hükme karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davacı-davalı erkeğin maddi tazminat, davalı-davacı kadının ziynet alacağı davasına yönelik istinaf başvurusu dışındaki talepleri esastan reddedilmiş ve hükmün 9. bendi ile davacı-birleşen davalı tarafça ziynet alacağı davasına dair yatırılan harcın mahsubu ile 3.012,62-TL istinaf karar harcının davalı-birleşen davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

11. bendi ile de davacı-birleşen davalı tarafça istinaf aşamasında yapılan 78,40-TL posta gideri ile 1.079,43-TL harç gideri toplamı olan 1.157,83-TL yargılama giderinin davalı- birleşen davacıdan alınarak davacı-birleşen davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmün 9. bendinde yargılama giderinin maktu karar harcı olarak alınması gerekirken harcın tamamının hâzineye gelir kaydına karar verilmesinde ve yine hükmün 11. bendinde aleyhine yargılama giderine hükmedilen tarafın sıfatında hata yapıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki belirtilen bu hatalar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).