Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/2885 K.2018/14103

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı erkek tarafından, her iki dava yönünden; davacı-karşı davalı kadın tarafından ise, katılma yolu ile kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı-karşı davalı kadının katılma yoluyla temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün davalı-karşı davacı erkek tarafından temyizine ilişkin dilekçe davacı-karşı davalıya 02.03.2018 tarihinde tebliğ edilmiş; davacı-karşı davalı yasada öngörülen on günlük süre (HUMK. m.433/2) geçtikten sonra, 13.03.2018 tarihli temyiz dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek katılma yoluyla temyiz isteğinde bulunduğundan; davacı-karşı davalı kadının süresinde olmayan katılma yoluyla temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı-karşı davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b Davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan dava, zina hukuki sebebine (TMK m. 161) dayalı boşanma davasıdır. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, erkeğe kusur olarak yüklenen zina vakıasının ispatlanamadığı, davalı-karşı davacı erkeğin eyleminin güven sarsıcı davranış boyutunda kaldığı anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeple, davacı-karşı davalı kadının zina hukuki sebebine dayalı boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.