Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/3221 K.2018/6748

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; tarafların karşılıklı olarak hakaret ettikleri ve davacı kadının eşinin rahatsızlığı ile ilgilenmediği gerekçesiyle boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; davacı erkek dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında davalı kadının hakaret ettiği vakıasına dayanmamıştır. Tarafların dayanmadığı vakıaların hükme esas alınması mümkün değildir (HMK m.25/1).

Bu durumda mahkemece, davacı tarafça usulüne uygun şekilde süresinde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bir vakıa esas alınarak davalı kadına kusur yüklenilmesi doğru olmamıştır (HMK m. 137, 140/3, 187). Bunun yanında davacı kadının delil olarak dayandığı ... 1. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin 2012/342 esas sayılı tedbir nafakası dosyası ile davalı erkeğin davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı ve evden kovduğu anlaşılmaktadır.

O halde tarafların gerçekleşen bu kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken davacı kadının ağır kusurlu olarak kabulü doğru olmamıştır.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olaylarda davalı erkek ağır kusurlu olup, gerçekleşen kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Kadın boşanma ile eşinin maddi desteğinden yoksun kalacaktır. Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu duruma göre davacı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.