Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/3268 K.2018/7709

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, velayet, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; tazminat miktarları, ziynet alacağı ve erkeğin annesine ait banka hesaplarına tedbir konulması talebi ile ilgili verilen karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davacı-karşı davalı erkeğe yüklenen aldatma vakıasının güven sarsıcı davranış boyutunda kaldığı, ancak gerçekleşen ve mahkemece kabul edilen diğer kusurlu davranışlara göre davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı kadın, karşı dava dilekçesi ile ziynet eşyalarının iadesini talep etmiş, nispi harcını da tamamlamıştır. Mahkemece davalı-karşı davacı kadının bu talebi ile ilgili olumlu-olumsuz karar vermek gerekirken yazılı şekilde dava açmakta muhtariyetine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.