Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/4506 K.2019/5095

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda Antalya 3. Aile Mahkemesinin 15.06.2017 tarihli ve 2016/930 esas, 2017/549 sayılı kararı ile Türk Medeni Kanunu’nun 166. maddesi uyarınca boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, 350 Türk lirası yoksulluk nafakası, 15.000 Türk lirası maddi ve 10.000 Türk lirası manevi tazminatın davacı erkekten alınarak davalı kadına verilmesine hükmedilmiştir.

Hüküm taraflarca istinaf edilmiştir. İstinaf incelemesini yapan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, dava dilekçesinin davalı kadına 31.10.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davalı kadının 15.11.2016 tarihinde yasal 2 haftalık sürededen sonra cevap dilekçesi sunduğu, süresinde cevap dilekçesi sunmayan davalı tarafın vakıa ileri süremeyeceği ve davacı erkeğe kusur yüklenemeyeceği, yine süresinden sonra davalı kadın tarafından talep edilen nafaka ve tazminatlar hususunda karar verilemeyeceği belirtilerek davacı erkeğin istinaf başvurusunun kabulüne, davalı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davalı kadına davacı erkeğin dava dilekçesi 31.10.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı kadın vekili tarafından Ulusal Yargı Ağı Bilişim sistemi (UYAP) kullanarak, elektronik ortamda mahkemesine 14.11.2016 günü cevap dilekçesi ibraz edildiği, dilekçenin 14.11.2016 günü saat 16:23 itibari ile sisteme kaydedildiği anlaşılmaktadır. Buna göre cevap dilekçesinin iki haftalık yasal süresi içinde verilmiştir. O halde, davalı kadın tarafından süresi içerisinde cevap dilekçesi ibraz edildiği nazara alınarak tarafların istinaf başvurularının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp hükmün bozulması gerekmiştir.