Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/4859 K.2019/2327

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesi, davacı kadın tarafından ikame olunan boşanma davasının ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar vermiş, mahkemenin 10.02.2017 tarihli kararına karşı davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 17.04.2018 tarih, 2017/1511 esas, 2018/532 karar sayılı kararıyla; davacı kadının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Eşler birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar (TMK m. 185/3). Evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerden her biri boşanma davası açabilir (TMK m. 166/1).

Somut olayda, yapılan yargılama ve toplanan delillerle, davalı erkeğin davacı kadına sürekli fiziksel şiddet uyguladığı ve tarafların yaklaşık 10 yıldır ayrı yaşadıkları anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.