KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2018/4958 E., 2019/4574 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
- Karar düzeltme isteyen
- Taraflar
Karar Metni
388 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 24.04.2018 gün ve 2016/17174-2018/5484 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
1- Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacı erkeğin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteği yersizdir.
2- Davalı kadının karar düzeltme isteğinin incelenmesine gelince;
Dairemizin 24.04.2018 tarihli kısmen onama kısmen bozma ilamında davalı kadının temyiz talebinin "Kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminatın miktarı" yönünden olduğu şeklinde sınırlama yapılarak, hükmün kısmen onanmasına kısmen bozulmasına karar verilmiş ise de, davalı kadının "Tedbir nafakasının reddine" yönelik de temyiz itirazlarının bulunduğu, ancak ilk inceleme sırasında bu hususun gözden kaçırılarak "Tedbir nafakasının reddi" yönünden hükmün incelenmediği anlaşılmakla karar düzeltme isteğinin kısmen kabulüne karar verilmesi gerekmiştir. Davalı kadının "Tedbir nafakasının reddine" yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;
Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
15.04.2019 (Pzt.)
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2018/4958, K. 2019/4574, 15 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama